Privatisering is geen grapje! Op 1 april voeren we actie voor sterke openbare diensten
Op 1 april vragen we aandacht voor de kwalijke impact van privatisering op de kwaliteit van de dienstverlening aan de burger. Verschillende lokale besturen hebben plannen om thuiszorgdiensten, dienstenchequebedrijven, kinderdagverblijven, buitenschoolse kinderopvangdiensten en woonzorgcentra in de uitverkoop te zetten.
De kwaliteit en de toegankelijkheid van de zorg staan echter onder druk wanneer lokale besturen deze zorg- en welzijnsdiensten uitbesteden aan private spelers.
Zorg is geen product dat je in de markt zet. Wanneer winstlogica de zorg binnendringt, betaalt uiteindelijk iedereen de prijs: het personeel, de bewoners en hun families, de volledige samenleving.
Privatisering, maar ook deprivatisering!
Op 1 april organiseren we in elke provincie een actie in een aantal lokale besturen. Zowel problematische als positieve verhalen komen onder de aandacht.
Aan de politieke bestuurders van de betrokken besturen zal dan een passende attentie gegeven worden.
Enerzijds ligt de focus op lokale besturen die zorginstellingen privatiseren. Aan die locaties zal de vakbond actie voeren om de gevolgen van dergelijke beslissingen zichtbaar te maken.
Te vaak wordt privatisering verkocht als efficiëntie, maar in de praktijk betekent het vaak besparen op personeel, hogere kosten voor gebruikers en minder democratische controle. Zorg hoort thuis in publieke handen.
Anderzijds worden ook lokale besturen in de kijker gezet die kiezen voor sterke publieke zorg en die private zorginstellingen en kinderdagverblijven opnieuw in publieke handen brengen.
Er zijn gelukkig ook steden en gemeenten die tonen dat het anders kan. Zij kiezen ervoor om zorg opnieuw publiek te organiseren, omdat ze weten dat zorg in de eerste plaats een maatschappelijke opdracht is en geen businessmodel.
Overzicht van de acties
In West-Vlaanderen wordt actie gevoerd in Oostende en Kortrijk. In Oostende werd tijdens de vorige legislatuur de fusie van het AZ Henri Serruys met het AZ Sint Jan van Brugge ontbonden. Voorts ging het bestuur ook over tot de privatisering van de thuiszorgdienst van het OCMW.
In Kortrijk daarentegen is beslist om de diensten van een vzw en 607 medewerkers in te kantelen in het OCMW. Het betreft vijf woonzorgcentra, een centrale keuken, een centrum voor dagverzorging, een thuiszorgdienst en buitenschoolse kinderopvang.
In Oost-Vlaanderen wordt er actie gevoerd in Dendermonde, waar het gemeentebestuur de kinderopvang, de poetshulp aan huis, de schoonmaak van de gebouwen en de centrale keuken wil privatiseren.
Er volgt vanuit Oost-Vlaanderen ook een solidariteitsbezoek aan de actie in Kortrijk, om te onderlijnen dat er momenteel in Oost-Vlaanderen momenteel weinig positief nieuws te rapen valt.
In de provincie Antwerpen ligt de focus op Turnhout, waar de stedelijke vzw Kinderopvang geïntegreerd werd in de Zorggroep Orion. De uitbating van de kinderdagverblijven is op die manier stevig verankerd binnen de openbare dienstverlening.
In Vlaams-Brabant wordt er actie gevoerd in Leuven. In de provincie Vlaams-Brabant zijn er talloze privatiseringsdossiers die op een symbolische manier onder de aandacht zullen worden gebracht. Een lichtpuntje is de beslissing van Zorg Leuven om een kinderdagverblijf van een private vzw over te nemen en in haar werking te integreren.
In Limburg trekken we naar Beringen, waar het gemeentebestuur ervoor koos om de kinderopvang onder te brengen in een vzw met privaat statuut. Ook de thuiszorg loopt hier gevaar. Op de wekelijkse markt zal een ludieke actie plaatsvinden die zeker in de smaak zal vallen.
Sensibiliseringscampagne “niet winst maar wel-zijn”
In aanloop naar de acties op 1 april startte ACOD LRB alvast een sensibiliseringscampagne tijdens de Week van de Zorg (9–15 maart). Militanten hebben flyers verspreid bij zorginstellingen in heel Vlaanderen.
Met de campagne Niet Winst Maar Wel-Zijn willen we zowel personeel als burgers informeren over de negatieve impact van privatisering op zowel de arbeidsvoorwaarden als op de kwaliteit, toegankelijkheid en betaalbaarheid van de dienstverlening.
“Wat vandaag gebeurt in de kinderopvang en de ouderenzorg raakt iedereen. Het gaat over de vraag in wat voor samenleving we willen leven: één waarin zorg een basisrecht is, of één waarin zorg een winstmodel wordt.
